Yokosuka MXY7 "Ohka"

Yokosuka MXY7 "Ohka"





Ohka (Japonca "Kiraz Çiçeği"), bir ülkenin çaresizliğe düştüğünde neleri göz önüne alabileceğinin en dramatik, en çarpıcı örneklerinden birisi olarak tarihte yerini almıştır. Havacılık bilimi ve tarihi açısından fazlaca ses getirmiş, çığır aşmış, öncülük yapmış bir tasarım değildir. Ancak son derece "özel" bir yeri vardır bu tasarımın.

Zira Ohka, insanlı bir füzedir.

Japonya, 1943'ten itibaren Pasifik Savaşı'nda çok ciddi kayıplar vermeye ve hızla geri çekilmeye başlamıştı. Neredeyse ada ada sürdürülen muharebeler sonucunda hem hava hem de deniz üstünlüğü Müttefiklere kaptırılmıştı. Bu sürecin sonunda 1944'te Japonya çok kısıtlı bir alana hapsolmuş, yavaş yavaş Müttefik ablukası altına girmeye başlamıştı.

Bu sırada 19 Ekim 1944'te Amiral Takinojo tarafından bir öneri geldi. Amiral, Japon Deniz Kuvvetleri'nde intihar saldırı birlikleri kurulmasını ve bunun için gönüllülerin seçilmesini öneren bir rapor hazırladı. Bu rapor Deniz Kuvvetleri'nde geniş yankı buldu ve hemen hazırlıklara başlandı. Çeşitli uçak üreticisi firmalar intihar saldırı görevleri için özel olarak uçak tasarladılar. İlaveten envanterde bulunan geri hizmetteki veya performansı iyi olmayan uçaklar (ki eğitimden ava kadar geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır) bu tip görevler için modifiye edilmeye başlandı.

Ohka da bu süreçte, Yokosuka firması tarafından tasarlandı.

Burada ufak bir parantez açarak, Japonya'da 1945'e kadar bağımsız bir hava gücünün bulunmadığını belirtmek isterim. Aynı ABD gibi, Japonya'da da Kara ve Deniz Kuvvetleri'nin kendi hava güçleri bulunmaktaydı. Japonya'nın tesliminden sonra tüm ordu birimleri dağıtılmış ve bağımsız hava gücü, Japon Hava Öz Savunma Kuvvetleri (Nihon Koku-Jieitai) adıyla Temmuz 1954'te kurulmuştur.

Kiraz Çiçeği'ne geri dönelim..

MXY7 esas olarak insan güdümlü bir füze olarak tasarlanmıştı. Toplam 800kg itki üreten üç adet Yokosuka Tip 4 Mk 1 Model 20 katı yakıtlı roket motora sahipti. Ergonomik olmayan (olması da gerekmeyen) ve oldukça basit bir kokpite ve oldukça hantal uçuş kontrollerine sahipti. Pilot kokpite girdikten sonra kanopi vidalanıyordu, zira tekrar açılmayacaktı. İniş takımı, haberleşme sistemi gibi teçhizat, gerek olmadığı için takılmamıştı. Hedef bölgesine kadar Mitsubishi G4M bombardıman uçağının bomba kompartımanında taşınacak, belli bir mesafeye gelince ana uçaktan ayrılıp bir süre süzüldükten sonra roket motorlarını ateşleyecekti. Ohka'nın normal şartlarda tam pike yapabilmesi durumunda hedefe çarpmadan önce 970 km/saat hıza ulaşabileceği hesaplanmıştı.

Ohka'nın üretilen ve / veya tasarlanan başlıca modelleri şunlardır:

Yukarıdakilere ilaveten MXY7 Model K-1 (tek kişilik) ve MXY Model 43 K-1 KAI (çift kişilik) eğitim planör versiyonları da üretilmiştir. "İntihar uçağının eğitim versiyonu nasıl olur ki?" diye soracaklara cevabı hemen verelim: Eğitim planörlerinde savaş başlığı yerine su dolu bir balast tankı bulunuyordu. Uçuşun sonunda balast tankındaki su boşaltılıyor ve iniş takımı görevi gören kızaklar dışarı çıkarılıyordu. K-1'den 45 adet, K-1 KAI'den 2 adet üretilmiştir.

Seri üretim modeli olan Model 11'den sonra termojet motorlu (ancak daha düşük kapasiteli) Model 22, savaş ve uçak gemilerinden katapultla fırlatılması planlanan Model 33 ve turbojet motorlu Model 43, çeşitli tasarım ve üretim aşamalarındayken savaş sona ermiştir. MXY7 Ohka'ların savaşta kullanılan ilk modeli Model 11 olmuştur. 755 adet üretilen bu versiyondan 80'i kullanılmıştır.

Ohka'ların ilk görevi, USS Hornet (Doolittle'ın meşhur Tokyo saldırısında havalandığı uçak gemisi), USS Bennington, USS Wasp ve USS Belleau Wood'dan oluşan 58.1 Numaralı Görev Gücü'ne düzenlenen saldırıdır. 21 Mart 1945'te düzenlenen bu operasyon tam bir felaketle sonuçlanmıştır. 30 adet Mitsubishi A6M Zero'nun refakat ettiği 15 adet G4M bombardıman uçağı hedef bölgesine ilerlerken Amerikan av uçakalrı tarafından önlenmiş, tüm G4M'ler Ohka'ları bırakamadan düşürülmüştür. Nisan ve Mayıs 1945 boyunca düzenlenen saldırıların hemen hemen tamamı benzer şekilde sonuçlanmış, Ohka'lar çok kısıtlı bir başarı kazanmıştır. Ohka'ların başarılı olduğu saldırılar şunlardır:

1 Nisan 1945: USS West Virgina savaş gemisine ağır hasar
12 Nisan 1945: USS Mannert L Abele destroyerinin batırılması. Gemi 9 Ohka tarafından vurulmuş ve ikiye ayrılıp batmıştır. Aynı gün USS Jeffers destroyeri, açtığı ateş sonucu hemen yakınında infilak eden Ohka sebebiyle ağır hasar almıştır.
4 Mayıs 1945: USS Shea destroyerine ve USS Gayety mayın tarayıcı gemisine ağır hasar.
11 Mayıs 1945: USS Hugh Hadley'in vurulması. Gemi batmamış, ancak savaş dışı kalmıştır.

Ohka sortilerinin hemen hemen tümünde taşıyıcı uçak olan G4M ve P1Y Ginga'lar hedef bölgesine ulaşamadan düşürülmüşlerdir. Ancak ABD ordusunun savaş sonu analizlerinde, özellikle Model 33 ve Model 43'ün yeteri kadar geliştirilip seri üretime geçmesi durumunda, Müttefik ilerleyişini durdurabilecek kapasitede oldukları tespit edilmiştir.

MXY7 Ohka'nın Müttefik kod adı "Baka"dır (Japonca "Aptal").

Japan, EU Agree To Work Jointly for East Asia Security

By BROOKS TIGNER, BRUSSELS

Worried about Beijing’s growing military strength, Japan is pressing the European Union not to lift its ban on weapon exports to China. Tokyo also seeks a permanent seat on the United Nation’s Security Council to counterbalance China’s influence within that body — a position the European Union says it supports.

Meeting in Luxembourg on May 2, Japanese and EU leaders agreed to pursue a stronger strategic dialogue on challenges to peace and security in East Asia, notably China’s rapid build-up of military power, North Korea’s nuclear weapons program and Taiwan’s perilous relations with Beijing. China’s military expenditures have grown by 10 percent annually since the mid-1990s.

Japanese Prime Minister Junichiro Koizumi urged the European Union to maintain its 15-year-old weapon ban on China, asserting that his country’s view was “very well understood on this question” by EU leaders present at the meeting. “There are delicate problems in East Asia involving North Korea, China and Taiwan,” he said.

Jean-Claude Juncker, Luxembourg’s prime minister and currently head of the revolving six-month EU presidency, said the union would not boost exports to China “in any manner that would threaten Asia’s security” if the ban is lifted.

Though his government aims to get a decision on the ban before its EU presidency ends on June 30, this is increasingly unlikely in view of recent objections by Britain, the Netherlands and Sweden to China’s continuing failure to fully respect human rights. EU sources here now predict the ban will not be lifted before 2006.

Meanwhile, Japan’s recent request for a seat on the five-nation Security Council has become a red-hot political potato. It provoked large protests in mid-April in Beijing, where demonstrators pelted Japan’s Embassy with eggs and stones. While trade and commerce between the two countries have grown steadily in the last decade, their political relations have soured in the last five years due to territorial disputes over small islands, and because of what Beijing sees as Japan’s inadequate apologies for its World War II conduct in China.

Such tensions, combined with Japan’s worries about China’s military intentions in the region, have compelled Tokyo to seek a seat on the Security Council.

Koizumi told Juncker that the situation “needs to be reflected in the United Nations” — a move Juncker said the European Union supports. The council’s five permanent members are Britain, China, France, Russia and the United States.

One EU official told DefenseNews.com on May 5 that the Security Council’s current structure is “very lopsided when you look it. Until recently China’s been a political giant with a dwarf economy, and Japan an economic giant with little political influence. But they’re each reaching parity on both counts, and the Security Council needs to mirror that reality.”

http://www.defensenews.com/story.php?F=826063&C=asiapac