Brezilya F-X2 İhalesinde Gripen Önde (mi?) - Gelişmeler

Gripen'ın Brezilya'daki şansının oldukça yüksek olduğuna dair yeni haberler geliyor. En son İtalyan Selex Galileo firması, F-X2 projesi için önerilen Gripen NG'de kullanılacak AESA radar sisteminin ortak geliştirilmesi için Brezilyalı ATMOS firması ile 5 Ocak'ta bir mutabakat muhtırası imzalamış.

Jane's Defence Industry'nin 06.01.2010 tarihli haberine göre Vixen 1000E/ES05 Raven adlı radarın geliştirilmesi için Brezilyalı ATMOS firmasına teknoloji transferi ve bazı parçaların üretimi verilecek. ATMOS ayrıca radarın üçüncü ülkelere satışında da pay sahibi olacak.

Selex teams with ATMOS to boost Gripen F-X2 bid

Date Posted:  06-Jan-2010

Jane's Defence Industry

Gareth Jennings Jane's Aviation Desk Editor

Selex Galileo has signed a memorandum of understanding (MoU) with Brazil's ATMOS Sistemas to collaborate in the development of its active electronically scanned array (AESA) radar for the Saab JAS 39 Gripen NG combat aircraft, it announced on 5 January.

The Vixen 1000E/ES05 Raven AESA radar, which is currently being wholly developed by Selex Sensors and Airborne Systems in Edinburgh, Scotland, is a major selling point for the Gripen's entry into Brazil's F-X2 fighter replacement competition, the result of which is due to announced later this year.

According to Selex, the MoU will include technology transfer, work share and co-operative development of the radar, all of which are key requirements in the F-X2 bid to equip the Brazilian Air Force (Força Aérea Brasileira - FAB) with 36 next-generation fighter aircraft (a total that could rise to as many as 120 aircraft, in Jane's view, by the completion of the programme).

As all the component parts of the Raven radar have already been cleared for export, technology export approval for the system should not be a problem.

With the radar being developed in Scotland, the Swedish Gripen NG bid already has the full backing of the UK government, and teaming with another Brazilian company (Saab has already secured an industrial partnership with Brazilian aerospace group Embraer) will boost its chances still further.

Tony Ogilvy, Vice-President, International Marketing for Gripen, told Jane's in November 2009 that the fact that neither Sweden nor the UK have any "real history" in Latin America will be seen as an advantage by the Brazilian government.

Through Embraer, Brazil would produce 40 per cent of each Gripen sold to the FAB and will have exclusive export rights to the rest of Latin America if the Swedish fighter won the F-X2 contest.

While Ogilvy feels that the Gripen is "most definitely" the aircraft of choice for the FAB, he concedes that, with Brazilian President Luiz Inacio Lula da Silva having already publicly stated his preference for the rival Dassault Rafale, the final choice may come down to political expediency rather than platform capability.

Dassault has not made public details of its bid and local teaming arrangements. However, the Brazilian president told Agence France Presse on 5 September 2009 that the French package of technology transfer options gave Rafale an "exceptional comparative advantage" in the tender.

The third competitor in the competition is Boeing with its F/A-18E/F Super Hornet. Boeing has offered local assembly of the aircraft and will subcontract the manufacture of a number of subassemblies for the platform to Brazilian industry. In-country support by local industry for both the aircraft and engine are also included in the Boeing bid, with the company offering to integrate Brazil's current non-US missile inventory onto the aircraft.

Bu arada defence-aerospace sitesi, "Brezilya F-X2 İhalesinde Gripen Önde (mi?)" başlıklı yazımda bahsettiğim, Folha de Sao Paolo gazetesinin haberinin tam metnini, İngilizce'ye çevirerek yayınlamış. Haber metninin satır aralarında Brezilya Hava Kuvvetleri'nin söz konusu teknik değerlendirme raporuna ilişkin ayrıntılar var. Çeviri metnindeki koyu ile işaretlenmiş vurguları ben ekledim.

Brazilian Air Force Recommends Purchase of Gripen NG, the Least Expensive Finalist of the FX-2 Competition  

(Source: Folha de San Paolo; published Jan. 5, 2009)

(Issued in Portuguese only; unofficial translation by defense-aerospace.com)

SAO PAOLO, Brazil --- The French Dassault Rafale fighter was rated in third and last place in the technical report that the Brazilian Air Force Command submitted to Defense Minister Nelson Jobim on the project FX-2 fleet renewal program.

The Gripen NG, offered by Sweden’s Saab, ranked first in the evaluation, and the F-18 Super Hornet offered by US-based Boeing came second.

The result will constrains the government and further delay the final decision on the proposed purchase of 36 new combat aircraft, by opposing the pro-Swedish technical evaluation of the Air Force to the political and diplomatic preference given by President Luiz Inácio Lula da Silva to the offer presented by the French.

The decision in favor of Rafale was even announced in a joint statement signed by Presidents Lula and Nicolas Sarkozy last September, but the Brazilian government soft-pedaled after the strong political backlash which emerged because the air force had not completed the technical evaluation of the competitors.

Now the government is at an impasse: either over-rules the air force, and buys the Rafale, or its risks French anger by following the air force’s recommendations and buying the Gripen NG. Formally, the President is free to choose any of the three.

According to Folha, the "executive summary" of the report of FAB with the final conclusions of more than 30,000 pages of data, pointed to the financial factor as decisive for tanking the Gripen NG in first place. Gripen NG is single-engined and is still in the design phase although based on the current Gripen, and it is the cheapest of the three final competitors.

The difference in price is as much on cost of the aircraft as on the cost of its maintenance. Saab says it offered the Gripen NG at half the price of the Rafale, or about US $ 70 million per unit. It also says that its cost per flight hour is one-fourth of the Rafale’s, which Dassault disputes: as the Rafale has two engines, it is admittedly more expensive to operate, but would also perform better.

The Brazilian air force, which would bear these costs during the 30-year life of the aircraft, considers this a priority issue.

The technology transfer issue also weighed on the air force’s recommendation. The Gripen NG is still in the development phase, and in theory this offers greater access to its technologies for future business partners, such as Embraer. Saab promised to locate final production in Brazil, but Dassault has also offered it for the Rafale. The problem, the air force said, is that the Rafale is a finished product, which would presumably allow only a lower rate of transfer of production know-how.

The report of the FAB did not consider as negative the fact that the Swedish aircraft is single-engined, as in modern aircraft that is seen as a minor problem in the incidence of accidents.

The Rafale had three major obstacles, according to the air force’s evaluation:

1) Its price is considered prohibitive, despite what French President Nicolas Sarkozy promised Lula.

2) The promised transfer of technology was considered lacking in ambition by Brazil. This is a "finished product", which would be difficult for Brazil to sell to other countries.

3) Embraer, consulted by the Air Force, said that if the Rafale was chosen it would have no interest in participating in the project because it would gain very little in terms of technology and business.

The evaluation report was prepared by COPAC (Coordinating Committee for the Combat Aircraft Program) and ratified by the High Command of the Air Force on December 18.

Jobim returned to Brasilia last night ready to meet with the Air Force commander, Brigadier Juniti Saito. Officially, to gain time, the government’s position is that the FAB has not handed in the document.

The minister already knew the outcome from a trip he took with Saito as China and Ukraine at the end of the year. The two used a layover in Paris to discuss the issue with the president of COPAC, Brigadier Dirceu Tondolo Noro, who, according to Folha, was called to meet them in the French capital at very short notice.

The Brazilian procurement is one of the major acquisition programs in the world, and may exceed 10 billion Brazilian reals.

In an interview with Folha in December, Jobim admitted that he had intervened to change the rules of the COAPC report, but without acknowledging that his intention was to prevent the air force from selecting an aircraft that would have displeased the Planalto (Brazil’s Presidential residence—Ed.)

Brezilya F-X2 İhalesinde Gripen Önde (mi?)

DefenseNews haberine göre Brezilya Hava Kuvvetleri'nin tercihi Gripen'dan yana. Haberin kaynağı Brezilyalı Folha de Sao Paolo gazetesinin ele geçirdiği ve Brezilya Hava Kuvvetleri tarafından hazırlanmış bir rapor.

Bu rapora göre Rafale, Brezilya HvK'nin ikinci tercihi bile değilmiş. Gripen'dan sonraki tercih F/A-18E/F Super Hornet olarak belirlenmiş.

Brezilya Devlet Başkanı de Silva bir süre önce Fransız Devlet Başkanı Sarkozy ile görüşmesinden sonra, Rafale için görüşmelere başlanacağı gafını yapmıştı. Devlet Başkanı'nın bu açıklamasından sonra Brezilya Savunma Bakanlığı, ihalenin henüz tamamlanmadığı, nihai kararın verilmediği şeklinde düzeltme yayınlamak zorunda kalmıştı.

Habere göre Gripen'ın en avantajlı olduğu alanlar düşük maliyeti ve önerilen geniş teknolojik katılım paketleri. Rafale'nin orta - uzun vadede ortak üretimde fazla  bir kâr marjı ihtimaline sahip olmaması, başka bir ifade ile uzun vadede üçüncü ülkelere ihrac şansının düşük olması, uçağın yüksek fiyat etiketi ile birlikte listenin sonunda yer almasına neden olmuş.

Brazilian Air Force Backs Gripen In Jet Debate

AGENCE FRANCE-PRESSE

Published: 6 Jan 2010 06:55
Print  Print  |  Print  Email

BRASILIA, Brazil - The Brazilian Air Force's first choice in the contest for a $7 billion contract for 36 high-tech fighter jets is the NG Gripen by Sweden's Saab, and not the government's pick, the French Rafale, Folha de Sao Paulo reported Jan. 5.

Citing an Air Force technical report, the newspaper said the French jet was not even the Air Force's second pick for the fighters. The runner-up was the F/A-18 Super Hornet by U.S. group Boeing.

The Rafale, an multirole fighter made by Dassault, had been seen as leading the pack since President Luiz Inacio Lula da Silva and French President Nicolas Sarkozy announced jointly in September that Brazil was negotiating to buy the delta-winged aircraft.

If that intent to purchase is confirmed, it would be the first export sale of the Rafale, possibly making it more attractive to other potential buyers Switzerland and India.

But Saab and Boeing are fighting fiercely to land the Brazilian contract, reportedly slashing prices to do so.

Lula's government has said the deal is not yet done with Dassault. It is waiting for an Air Force evaluation of the three contenders to be completed. Still, Lula has stressed that the final decision is his, and will be based on political and strategic considerations.

The priority for Brazil is to acquire technology through the purchase so it can end up with the capability to build its own 21st-century fighters.

Folha said the Air Force preferred the Swedish model because it was less costly and potentially had better commercial possibilities. And profit margins on future local production of the French jet were theoretically less interesting to local aviation giant Embraer, the Folha report added.
http://www.defensenews.com/story.php?i=4443339&c=AME&s=AIR

F-16'lar için AESA Radar

ABD'li Raytheon firması, F-16 savaş uçakları için AESA (Active Electronically Scanned Array) prensibi ile çalışan ve RACR (Raytheon Advanced Combat Radar) adı verilen radar sisteminin denemelerine başlamış.

RACR radarı, aynı firmanın, F/A-18E/F Super Hornet savaş uçaklarından kullanılan AN/APG-79 AESA radarı esas alınarak geliştirilmiş.

Firma radar, halen hizmetteki en modern taktik savaş uçaklarından olan ve Birleşik Arap Emirlikleri'nin kullandığı F-16 Block 60 Desert Falcon'un kullandığı, Northrop Grumman üretimi AN/APG-80 AESA radarından, nesil bazında daha gelişmiş olduğunu iddia ediyor. Aynı Raytheon gibi, Northrop Grumman da bu radarı geliştirerek F-16 ve muadili taktik savaş uçakları için SABR (Scalable Agile Beam Radar) radarını geliştirmekte.

Raytheon RACR ve Northrop Grumman SABR radarları ile özellikle F-16 ve F/A-18C kullanıcılarının modernizasyon ihtiyaçlarını hedef almaktalar.

Date Posted: 20-Oct-2009

International Defence Review

Raytheon advances F-16 integration testing of new AESA radar

Gareth Jennings

Raytheon is currently undertaking the second integration testing phase of its AN/APG-79 active electronically scanned array (AESA)-derived radar upgrade for the Lockheed Martin F-16 Fighting Falcon, a company spokesperson told Jane's on 19 October.

Dave Goold, Director Business Development, Tactical Airborne Systems for Raytheon Space and Airborne Systems division, said that work on the second integration testing phase of the Raytheon Advanced Combat Radar (RACR) started on 12 October and is set to run until 26 October.

According to Goold, the company is using this testing phase "to develop the radar software modes that we feel the customers are going to be asking for". The work is being carried out at the Lockheed Martin Systems Integration Laboratory (SIL) in Fort Worth, Texas.

The first series of software integration tests, which were performed at SIL in 2008, focused on ensuring that the RACR (which has been adapted and scaled from AN/APG-79 as fitted to the Boeing F/A-18E/F Super Hornet and EA-18G Growler) could integrate with the F-16's mission computer and software, as well as demonstrating the air-to-air and synthetic aperture radar (SAR) modes that are possible with the radar. Goold said the company did this "seamlessly".

Flight-testing of the production-representative hardware (which has about 90 per cent commonality with the AN/APG-79) is set to begin in the first half of 2010, at a location in the United States that will be determined according to aircraft availability.

According to Goold, the biggest difference between the RACR and other F-16 AESA options in development - such as the Northrop Grumman Scalable Agile Beam Radar (SABR) - is that the production-representative hardware for the RACR is already available and has been approved for export by the US government.

Referring to the Northrop Grumman AN/APG-80 AESA fitted to the United Arab Emirates F-16 Block 60 aircraft, Goold said "the difference between [the] APG-80 and RACR is generational". The AN/APG-80 utilises an older brick-based array that is larger, heavier and requires more cooling than the tile-array of the RACR. The RACR is designed to be fully compatible with a host aircraft's power and cooling systems.

Additionally, the AN/APG-80 is a Block 60-specific solution and not suitable for the Block 52 aircraft currently rolling off the production line, or the thousands of older aircraft which might be retrofitted with an AESA.

A further advantage of the RACR is that it is a flight-line replaceable system. To this end, Raytheon has twice demonstrated installing the systems on the flight line. During one of these demonstrations, the company did a fit-check on an F-16 at Edwards Air Force Base where it installed the necessary hardware in under an hour.

Raytheon has identified a global market of approximately 2,000 aircraft that could benefit from a RACR retrofit. To date, the company has received "firm interest" from the US Air Force (USAF), said Goold, and the US government has given classified briefings on the system to both Greece and South Korea.

Goold said that the USAF interest is dependent on the outcome of the upcoming Quadrennial Defense Review, but added that the company has briefed the service "and can meet any schedule they might have for the introduction of the RACR onto their F-16s".

He added that there has also been interest shown in the RACR from domestic and international customers of the baseline F/A-18 aircraft. Operators such as the US Navy, US Marine Corps, Finland and Switzerland will be using these aircraft out to beyond 2020 and Raytheon feels that the RACR could help address any obsolescence issues that these legacy platforms might encounter.

Raytheon can meet the delivery time for a new-build F-16 Block 52 aircraft based on the lead time required to build a new fighter. For a retrofit, the company can install a RACR into an F-16 based on the notional lead time needed to build the radar hardware. "We can meet any schedule that a customer puts down for the delivery of retrofit aircraft", Goold said.

The RACR has not yet received an 'AN/APG' designation from the USAF. However, as the air force allocates such designations sequentially it is likely that RACR's will follow on from the latest AN/APG-82 for the USAF's Boeing F-15E Strike Eagle.

Haftalık Bakış #12: Yunan Hava Kuvvetleri 2009 ve Sonrası

Yeni Nesil Savaş Uçağı Projesi

Yunan Hava Kuvvetleri’nin (YHvK) en belirgin özelliklerinden biri de, hizmete giren muharip uçak tiplerinin çeşitliliğidir. Bir dönem aynı anda Mirage F1, Mirage 2000, F-4, F-5, F-16 ve A-7 uçaklarını bir arada kullanmış YHvK, 1996 Kardak Krizi’nden sonra yürürlüğe koyduğu geniş çaplı askeri modernizasyon programı dahilinde hava kuvvetlerine özel önem verdi.

1997’den bu yana gerek modern muharip uçak, gerekse yeni nesil güdümlü füze ve bomba projeleri çerçevesinde hem yeni alım hem de modernizasyon projeleri bir arada yürütülmekte. Bu kapsamda,

1. Peace Icarus 2000 F-4E modernizasyon projesi,
2. Mirage 2000-5 Mk2 modernizasyon ve yeni uçak tedariği,
3. Peace Xenia III ve Peace Xenia IV F-16 tedariği,
4. EF-2000 Typhoon tedariği

Projeleri ele alındı. Modernizasyon ve yeni alım projelerinin bir arada yürütülmesi ile, yeni nesil sistemlerin hizmete girmesine kadar geçecek süre içinde oluşacak açığı kapatmak için eski sistemleri güncel tutmak, böylelikle birbiri ile örtüşen, birbirini takip eden takvimler dahilinde YHvK’ni en son teknoloji ile donatmak hedeflendi.

Ne var ki 1997’den itibaren yürürlüğe konan bu iddialı tedarik ve modernizasyon projeleri silsilesinde ciddi yol kazaları meydana geldi.

Modernizasyon faaliyetleri kapsamında Yunanistan ilk olarak, elindeki F-4E filolarını yenilemeye başladı ve 94 adet F-4E ve RF-4E uçağı iki aşamalı bir yenileme programına tabi tutuldu. İlk aşamada gövde ömürlerinin uzatılması için uçaklar, SLEP (Service Life Extension Program; Hizmet Ömrü Uzatma Programı) işlemine sokuldu. Uçakların gövde ömrünü yaklaşık 15 sene kadar uzatan bu yapısal tadilat projesinden sonra, 39 adet F-4E için kapsamlı aviyonik ve silah sistemi modernizasyon projesine geçildi. Uzun süren ihale aşamasından sonra Ağustos 1997’de Alman DASA şirketi ile 336 Milyon Dolar tutarında bir anlaşma imzalandı. “Peace Icarus 2000” adı verilen modernizasyon projesi için seçilen uçaklardan 4’ünün kaza / kırıma uğraması neticesinde modernize edilecek uçak sayısı 35 olarak tekrar belirlendi.

Proje ile F-4E’lerin radar, elektronik harp, seyrüsefer sistemleri yeni nesil sistemlerle değiştirildi. Ayrıca AIM-120 AMRAAM orta menzil ve IRIS-T kısa menzil havadan havaya füzeler, gelişmiş hassas güdümlü havadan yere silah ve İsrail yapımı LITENING III hedefleme ve seyrüsefer podu kabiliyeti kazandırıldı. , Proje ile hizmet ömürleri 2015 civarına kadar uzatılmış olan F-4E’ler, yeni nesil savaş uçakları hizmete girene kadar YHvK F-16 ve Mirage 2000 filolarının üzerindeki yükü önemli ölçüde hafifletmiş oldu.

Peace Icarus projesi bir bakıma, yeni nesil çok rollü savaş uçakları hizmete girene kadar oluşacak kabiliyet açığını örtücü işleve sahipti. Modernize edilmeyen F-4E’ler, her ne kadar gövde ömürleri 2010 civarına kadar dayanabilecek şekilde yenilenmiş olsalar da, modern aviyonik ve silah sistemlerine sahip değildiler.

1975’te yeni üretim ve 1992’de ikinci el olarak hizmete giren taktik taarruz görevli A-7 Corsair’ler, alçak irtifada uzun menzil ve silah taşıma kapasiteleri haricinde faydalı olmaktan uzak hale gelmekteydiler. Her iki uçak tipinin de 2000 – 2010 döneminde yeni nesil bir savaş uçağı ile değiştirilmesi ihtiyacı doğmuştu.

Yunanistan’ın, Eurofighter EF-2000 Typhoon macerası da işte bu aşamada başladı.

Yeni nesil savaş uçağı ihtiyacı kapsamında 60 adedi kesin, 30 adedi opsiyon toplam 90 adet Eurofighter EF-2000 Typhoon alımı ve Eurofighter projesine katılım, Mart 2000’de dönemin Yunan Savunma Bakanı Akis Çohacopulos tarafından açıklanmıştı.

Haziran 2000’deki Peace Xenia III siparişinin hemen ardından atılan bu adım, Eurofighter için son derece önemli bir satış başarısı olmasının yanısıra, Ege’deki hava kuvvetleri dengesinin Türkiye aleyhine dramatik ölçüde değişmesi anlamına geliyordu.

Ne var ki 2004 Atina Olimpiyat Oyunları’nın Yunan ekonomisi üzerindeki olağanüstü olumsuz etkisi, AB fonlarının geri ödemesi ve mali bildirim usülsüzlüklerinin neden olduğu skandal ve 1997’den itibaren neredeyse kontrolsüz biçimde saldırılan dev savunma projelerinin bütçe üzerine bindirdiği aşırı ödeme yükü, diğer pek çok iddialı proje gibi EF-2000 alımını da söndürdü:

Yunan Hükümeti 05.02.2001 tarihinde, üretici EADS şirketine yeni bir ödeme planı teklif etti. Ancak bu ödeme planına ilişkin görüşmeler devam ederken ani bir kararla 29.03.2001 tarihinde Yunanistan, EF-2000 alımını 3 sene ertelediğini duyurdu, nitekim proje 2004 yılında iptal edildi.

Bu kararın alınmasında ana etken olarak 60 uçak için yaklaşık en az 5 Milyar Dolar civarındaki maliyetin bütçeye getireceği ek yük ve 2004 Olimpiyat Oyunları için yapılan harcamalar gösterilmekte. Kararda ayrıca Türk Hava Kuvvetleri’nin görünür gelecekte büyük çaplı bir taktik savaş uçağı alımı gerçekleştirmeyeceği ve güç dengesinde büyük bir oynama olmayacağı öngörüsünün getirdiği göreceli rahatlığın da rol oynamış olması da muhtemeldir.

EF-2000 alımının iptali, birbirini takip eden tedarik ve modernizasyon süreçleri planına darbe vurdu. Bütçeye büyük yük getirecek yeni nesil savaş uçağı alım kararı, nihayetinde 2006 – 2010 EMPAE’sinden çıkartılarak ve Peace Xenia IV projesi ile F-16 alımı yapılarak en erken 2011 – 2015 dönemine ötelendi.

Hizmet ömürlerinin sonuna gelen ve 335 ile 336 numaralı filolarda görev yapan A-7C/E/H Corsair II tipi taarruz uçakları Peace Xenia IV F-16’ları ile değiştirilirken, 2015 civarından itibaren emekliye ayrılacak modernize edilmiş 34 adet F-4E Peace Icarus’un ve hatta büyük ihtimalle uzun vadede, Peace Xenia I ile alınan F-16 Block 30’ların yerini alacak yeni nesil uçak ihtiyacı gündemde yerini, üst sıralarda olmasa da, korumaya devam etti.

TÇD hazırlama çalışmaları devam eden ve 30 – 40 uçağın alımını içeren yeni nesil çok rollü savaş uçağı projesinde yarışan adaylar şunlar:

1. Eurofighter EF-2000 Tranche III Typhoon
2. Dassault Rafale F3
3. Boeing F/A-18E/F Super Hornet Block II
4. Saab Gripen NG

Eurofighter iddiasını, eskisi kadar güçlü olmasa da korumaya devam ediyor. Ancak EF-2000’in yüksek maliyeti, iptal edilmiş olan alımın psikolojik etkisi ve Fransa’nın, Yunan savunma alımlarında Almanya’nın yerine öne çıkması, Rafale’nin yıldızının parlamasına neden oldu.

Yunanistan, Fransa haricinde herhangi bir ülkeye satış başarısı yakalayamamış Rafale için, Birleşik Arap Emirlikleri ile birlikte en ciddi potansiyel müşteri durumuna gelmiş durumda. Bunda Fransa ile son derece olumlu seyreden ikili ilişkilere ek olarak 1970’lerden bu yana Mirage F1, Mirage 2000EG/BG ve en son Mirage 2000-5 Mk2 tecrübesi ve envanterdeki MICA ve SCALP-EG gibi Fransız kaynaklı modern mühimmatın varlığı da önemli rol oynuyor. Rafale’nin Yunanistan’daki iddiası, Dassault şirketinin Atina’da Mart 2008’de bir büro açması ile daha da pekişmiş oldu.

1980’lerde F-16’ya karşı F-18L ile yarışan ve YHvK renklerine boyanmış uçağı ile deneme uçuşları yapmasına rağmen kaybeden F-18, bu sefer Super Hornet ile tekrar yarışa dahil oldu.

Hindistan’ın MRCA (Multi Role Combat Aircraft; Çok Rollü Savaş Uçağı), Brezilya’nın FX-2 ve Danimarka ihalelerinde iddialı konumda olan Boeing 10.03.2009’da, Yunanistan’a yerel sanayi katılımı ve offset paketini kapsayan bir teklif sunacağını duyurdu.

Saab Gripen NG’nin şansının düşük olduğunu iddia etmek çok kolay değil. Yunanistan’ın bugüne kadar Fransız uçak ve mühimmatlarını kullanarak sağladığı “ikizleme” politikasının devamı olarak Gripen’in seçilmesi ihtimal dahilinde olabilir.

YHvK’nin erken ihbar ve komuta kontrol kabiliyetinin odağında yine İsveç üretimi Erieye sisteminin bulunması, Gripen’in pek çok farklı havadan havaya ve havadan yere silah sistemini kullanmaya sertifiyeli ve kısa mesafeli pistlerden iniş kalkışa uygun oluşu artı puanları arasında sayılabilir.

Yeni nesil savaş uçağı projesinde, TÇD’nin 2009 son çeyreğinde yayınlanması beklentileri mevcut. Ancak bu, gerek ekonomik durum gerekse 2009 yılı içerisinde gündeme gelmesi muhtemel erken seçim dolayısıyla mümkün olmayabilir.


Peace Xenia IV Projesi

Eurofighter EF-2000 tedarik projesinin iptal edilmesi, eskiyen A-7 ve F-4E’lerin yarattığı kabiliyet boşluğunu doldurmak için ilave uçak alımını gündeme getirdi. 60 + 30 şeklinde düşünülmüş olan EF-2000 alımı rafa kaldırılınca, oluşan açığı kapatmak için hızlıca hizmete alınabilecek ve harbe hazırlık için asgari geçiş süreci gerektirecek bir uçak alımı gündeme geldi. Türkiye’nin Peace Onyx III projesi ile envanterindeki tüm F-16’ları aviyonik modernizasyonuna sokması ve Peace Onyx IV projesi ile 30 adet ilave F-16 alımına gitmesi, Yunanistan’ın kararını doğrudan etkiledi.

Nitekim KYSEA’nın 19.07.2005’teki toplantısından sonra basın açıklaması yapan dönemin Savunma Bakanı Spilios Spiliotopoulos’un 10 adet opsiyon ile birlikte toplam 40 adet F-16 alımına karar verildiğini açıklaması büyük bir sürpriz olmadı.

Yunanistan bu son paketten önce, “Peace Xenia” proje serisi kapsamında, 1989 – 2004 yılları arasında üç pakette toplam 140 adet F-16 teslim aldı. Bu siparişlerin dağılımı şu şekilde idi:

Peace Xenia I: 34 adet F-16C Block 30, 6 adet F-16D Block 30,
Peace Xenia II: 32 adet F-16C Block 50, 8 adet F-16D Block 50,
Peace Xenia III: 40 adet F-16C Block 52+, 20 adet F-16D Block 52+.

Öncekiler gibi FMS kredisi kapsamında gerçekleştirilecek Peace Xenia IV projesi ile ilgili resmî bildirim, DSCA tarafından ABD Kongresi’ne 26.10.2005 tarihinde yapıldı. Bildirimde, Pratt Whitney F100-PW-229 ve AN/APG-68(V)9 radarla donatılmış 40 adet F-16C/D Block 52+ ve ilgili aviyonik sistemler, keşif ve hedefleme podları ile lojistik destek ve eğitim kalemleri ile satışın toplam azami 3.1 Milyar Dolar’ı bulması öngörülmüştü.

20 adet F-16C Block 52+ ile 10 adet F-16D Block 52+ uçağını kapsayan 2 Milyar Dolar tutarındaki satış ile ilgili LOA (Letter of Offer and Acceptance; Teklif ve Kabul Mektubu) 13.12.2005 tarihinde Yunan ve ABD hükümetleri arasında imzalandı. Yunan Savunma Bakanlığı, 15.03.2006 tarihinde yaptığı bir açıklama ile, KYSEA toplantısında oybirliği ile alınan karar doğrultusunda ilave 10 adetlik opsiyonun işletilmeyeceğini duyurdu. Bu kararda, muhalefetin yoğun eleştirileri ve kamuoyu baskısının etkili olmuş olması muhtemeldir.

Projenin offset yükümlülüğü kapsamında Lockheed Martin, uçakların konuşlanacağı Araksos Üssü’ne gerekli altyapı yatırımlarını yapmakla yükümlü kılındı. Bu çerçevede Araksos’a 5 adet yeni komuta kontrol ve bakım tesis binası inşa edildi.

Yunan savunma projelerinde büyük ağırlığı bulunan siyasi etkenler, Peace Xenia IV projesinde hükümet – muhalefet çekişmesi şeklinde zuhur etti. İktidarda bulunan merkez sağ ND (Néa Dimokratía; Yeni Demokrasi) partisi ile merkez sol PASOK (Panhellinion Sosialistiku Kinema; Pan Helenist Sosyalist Hareket) arasında yoğun ve şiddetli tartışmalar yaşandı.

Yunanistan’da 1996 – 2004 yılları arasında Kostas Simitis başbakanlığında iktidarda kalan PASOK hükümeti, 1997’den itibaren özellikle Almanya ile çok sayıda dev ölçekli savunma projesine imza atmıştı. PzH-2000 kundağı motorlu obüs, Tip 214 denizaltı, Leopard 2A6HEL, Peace Icarus 2000 F-4E modernizasyonu, IRIS-T havadan havaya füze alımı gibi çok sayıda projeyi gerçekleştiren ve EF-2000 alımı için adım atan PASOK, ND’nin F-16 gibi bir ABD yapımı uçağın alımına karar vermesine şiddetle karşı çıktı.

Buna ilaveten, DSCA bildiriminde 3.1 Milyar Dolar olarak telaffuz edilen ancak KYSEA tarafından 19.07.2005’te 1.3 Milyar Dolar tutacağı bildirilen alım hakkında, hem de söz konusu KYSEA toplantısından sonra, Savunma Bakanı Spiliotopoulos’un kesin tutar için sözleşme görüşmelerinin sona erdirilmesinin gerektiğini ifade etmesi, ND’nin eleştiri oklarını PASOK’un üzerine çekti. Yunan meclisinde Eylül 2005’te sert tartışmalar yaşandı, ancak sözleşme yine de yürürlüğe girdi.

Peace Xenia IV kapsamında ilk 4 uçak 335 numaralı filo bünyesinde 22.05.2009 tarihinde resmen hizmete girdi. Teslimatların Mart 2010’a kadar tamamlanması planlanıyor.

30 yeni F-16 Block 52+ bir yandan 335 ve 335 numaralı filolardaki A-7’lerin yerini alırken, öte yandan 348 numaralı filodaki RF-4E Phantom II taktik keşif uçaklarının da emekliye ayrılmalarını sağlayacak.

Zira Yunanistan, Mayıs 2007’de Goodrich Aerospace’e 2 adet opsiyon ile birlikte 2 DB-110 keşif podu siparişi verdi (Peace Xenia IV projesine ilişkin 3.1 Milyar Dolar tutarındaki DSCA bildiriminde toplam 11 adet keşif podu yer alıyordu). Hizmette halen 10 ila 15 arası RF-4E bulunan YHvK, bu görevi 335 ve 336 filo F-16 Block 52+’lerine devredecek.


Mirage 2000-5 Mk2 Projesi

Yunanistan, 1970’lerde Mirage F1 ile başlattığı, envanterde ABD kaynaklı olmayan savaş uçağı bulundurma politikasını, Mirage 2000 ile devam ettirdi. YHvK için 36 adet tek kişilik Mirage 2000EG ve 4 adet çift kişilik Mirage 2000BG alımına dair sözleşme 20.07.1985 tarihinde imzalandı ve uçaklar 1988 yılında teslim edildi. YHvK ilk F-16’larının siparişini, 40 adet uçağı içeren Peace Xenia I projesi ile, aynı dönemde vermişti.

AM-39 Exocet füzesi ile donatılarak gemisavar görevleri de üstlenebilen Mirage 2000’ler, özellikle Ege göklerinde THvK F-16’ları ile sık sık karşı karşıya geldiler. Yunanistan’ın 1990’lı yıllardan bu yana Mirage 2000 ve F-16 gibi aynı sınıftaki ancak farklı performans özelliklerine sahip iki farklı tipteki uçağa sahip olmanın avantajından istifade ettiği iddia edilebilir.

Yunanistan, gerek EF-2000 iptalinin orta vadede neden olacağı kabiliyet açığını telafi etmek gerekse Mirage 2000 filosunun muharebe kapasitesini yükseltmek için bir modernizasyon projesi başlattı. Bu çerçevede 21.08.2000 tarihinde Fransız Dassault şirketi ile, 10 adet Mirage 2000EG’nin, Mirage 2000-5EG Mk2 (Mirage 2000EGM) seviyesine modernizasyonu, yeni üretim 10 adet Mirage 2000-5EG Mk2 (Mirage 2000EGM) ve 5 adet Mirage 2000-5BG Mk2 (Mirage 2000BGM) alımı ile 56 adet Matra BAe Dynamics SCALP EG seyir füzesi, 200 adet MBDA MICA havadan havaya füzenin tedariği içeren bir sözleşme imzaladı. Uçak alım ve modernizasyon paketinin tutarı, yaklaşık 1.2 Milyar Euro, silah sistemlerine ilişkin sözleşmenin tutarı ise 424 Milyon Euro idi.

Sözleşmeye göre Yunanistan’ın ayrıca 3 adet yeni üretim Mirage 2000-5EG Mk2 alımı ve 5 adet Mirage 2000EG’nin modernizasyonu için opsiyon hakkı da bulunmaktaydı. Sözleşmeye göre tüm modernizasyon işlemleri Dassault desteği ile HAI tesislerinde gerçekleştirilecekti.

YHvK’nin modern çok rollü uçak açığını kayda değer biçimde kapatan Mirage 2000-5 Mk2’lerin başlıca özellikleri şu şekilde sıralanabilir:

1. Tamamen sayısal göstergelerle desteklenen “glass cockpit” kokpit,
2. Renkli MFD’ler, Sextant yapımı geniş açılı HUD, HOTAS
3. Entegre GPS/INS seyrüsefer sistemi, geliştirilmiş data link sistemi,
4. Damocles hedefleme ve seyrüsefer pod kabiliyeti,
5. Yeni nesil Thales RDY radarı, Thales ICMS Mk3 özsavunma sistemi,
6. Azami kalkış ağırlığının 17,500kg’ye çıkarılması,
7. Yeni nesil MICA havadan havaya ve SCALP EG seyir füzesi kabiliyeti.

Mirage 2000-5 Mk2 projesinin en önemli bileşenini kuşkusuz, SCALP EG seyir füzesinin alımı teşkil etmekte. 300km’den yüksek menzili, entegre INS/GPS, TERPROM ve IIR güdüm kontrol sistemi ile 450kg’lik harp başlığı ile son derece etkili bir stratejik silah sistemi olan SCALP EG ile YHvK, Anadolu’nun derinliklerindeki hassas hedeflere erişim imkânı kazandı.

3 + 5 uçaklık opsiyonu işletmeyen ve AM-39 Exocet kabiliyetini, maliyeti nedeniyle modernizasyon paketinden çıkaran YHvK’nin ilk Mirage 2000-5 Mk2’leri 28.01.2005 tarihinde uçtu. ICMS Mk3 özsavunma sisteminde yaşanan sorunlar nedeniyle geciken projede modernize edilen uçakların teslimatı 2006 sonunda, Dassault üretimi 15 yeni uçağın teslimatı ise 2007 sonunda tamamlandı.

Öte yandan Dassault şirketi, Mirage 2000 savaş uçağı üretim hattını, YHvK için ürettiği son uçağın tamamlanmasından sonra Kasım 2007’de kapattı.


(sürecek)

Brezilya'nın F-X2 Projesi

DefPro'nun aşağıdaki haberine göre Boeing (F/A-18E/F), Dassault (Rafale) ve Saab (Gripen NG), 36 adet yeni nesil savaş uçağı tedariği kapsayan F-X2 projesi kapsamındaki tekliflerini 2 Şubat itibariyle Brezilya Hava Kuvvetleri (FAB) ve Savunma Bakanlığı müşterek komisyonuna sunmuşlar. FAB komutanı TümGeneral Juaniti Saito, seçimin Haziran - Temmuz civarında yapılacağını ve sözleşmenin Ekim ayında imzalanacağını beyan etmiş.

Ancak 5 Şubat'ta Savunma Bakanı Nelson Jobim, sürpriz bir beyanatta bulunmuş: Kendisini ziyart eden Rus Rosoboronesport şirketi yetkililerinin, Su-35 uçağı ile ihale kapsamında değerlendirmeye alınmak istediklerini söylediğini, kendisinin de bunun kesinlikle mümkün olduğu şeklinde cevap verdiğini söylemiş. Bakan, aynı durumun Eurofighter için de geçerli olduğunu eklemiş. Üstelik teknik değerlendirmenin Temmuz - Ağustos gibi biteceğini ve kararın daha sonra verileceğini eklemiş.

Haberde, bu durumda Lockheed Martin'in de kesinlikle tekrar yarışa dahil olmak için ısrar edeceği yorumu yapılmış.

Su-35 and Eurofighter back in Brazil

08:42 GMT, March 6, 2009 On 2 February, the three final contenders in the Brazilian Air Force's F-X2 competition for the procurement of 36 new-generation combat aircraft - Boeing with the F/A-18E/F, Dassault with the Rafale and Gripen International with the Gripen NG - submitted their detailed technical, financial and industrial proposals to the Air Force/Ministry of Defence joint commission that is formally in charge of the programme. The Commander of the Brazilian Air Force (FAB), Lt.Gen. Juaniti Saito is on record having stated that the winning design will be selected by June or July at the latest, with contract signature then expected by around October.

But on 5 February, the Defence Minister Nelson Jobim made a totally surprising statement during his official radio programme, 'Bom Dia, Ministro'. The Minister said: “Yesterday [4 February] I received at the Ministry a visit by a delegation of the Russian organisation Rosoboronexport, which represents Sukhoi company which offered to bring their Su-35 aircraft to Brazil for a new examination by the FAB. I said that it was certainly possible for them to bring their aircraft here, and that the FAB would evaluate it. The same will apply to the Italians who are offering the Eurofighter. That is, by July/August we will have the results of the technical options currently being assessed by the FAB, and we will then take a political decision."

On the face of it, the statement by the Minister would seem to indicate a political intervention to effectively overturn the results of the first selection by the joint commission, which did eliminate the Su-35, the Eurofighter and the F-16 and force the FAB into re-evaluating all proposals again (if Rosoboronexport and Alenia are actually allowed to re-enter the competition, Lockheed Martin would most certainly demand the same).

At the time of this writing, the official position of the Command of the FAB is that they have not been informed of any change in the programme structure and time schedule.

Apart from the perplexing implications of the Defence Minister's apparent move to interfere with an ongoing technical and financial evaluation process, any delay in the F-X2 programme risks to wreck the entire process. The FAB absolutely needs to arrive at a binding decision within the next few months, both because the impact of the global economic crisis is already being felt (Treasury has demanded for 50% of the investment portion of this year's defence budget to be freezed), and because 2010 being a presidential election year any major procurement decision will have to be postponed until a new administration takes office.

It is sobering to remember in this regard that the programme is called F-X2 because a previous F-X programme collapsed in 2005 under very similar circumstances.

http://www.defpro.com/daily/details/262/

Hindistan'a ABD'den Uçak Gemisi Teklifi? - ABD'den Yalanlama

Daha önce “Hindistan’a ABD’den Uçak Gemisi Teklifi?” başlıklı yazımda bahsi geçen, ABD’nin Hindistan’a emekliye ayrılacak Kitty Hawk uçak gemisini, F/A-18E/F Super Hornet savaş uçaklarını da kapsayan bir paket dahilinde teklif ettiği iddialarına, ABD Savunma Bakanı Robert Gates’den 31 Mayıs’ta yalanlama geldi. Gates, Shangri-La Diyalog Forumu toplantıları için gittiği Singapur’da, bu tür bir plandan haberi olmadığını ifade etti.